Słowo „adwent” oznacza „przyjście” (od łac. adventus). O tym, co to jest adwent, mówi również inne tłumaczenie tego słowa, czyli: „zbliżanie się”. Chrześcijanie w adwencie oczekują nie tylko na święta upamiętniające narodziny Jezusa, lecz także na powtórne jego przyjście, które ma nastąpić zgodnie z biblijną zapowiedzią.
Kolorem adwentu jest fiolet. Wyjątek pojawia się w trzecią niedzielę adwentu – wówczas ksiądz zakłada ornat w kolorze różowym. Adwent zaczyna się dokładnie w niedzielę poprzedzającą trzy kolejne niedziele przed Bożym Narodzeniem, a kończy w Wigilię o zmierzchu. Musi to być po prostu okres mieszczący cztery niedziele przed 25 grudnia.. Dlaczego adwent trwa cztery tygodnie? W V w. n. e. adwent trwał 40 dni, jednak w VI wieku jeden z papieży uznał, że wystarczy obchodzić adwent przez 4 tygodnie. Być może dlatego, by oczekiwanie na Boże Narodzenie było krótsze a przez to bardziej intensywnie przeżywane?
Każda z czterech niedziel adwentu oznacza etap oczekiwania na narodzenie Jezusa. I niedziela adwentu – dzień, w którym rozpoczyna się adwent, wierni zapalają wówczas pierwszą z czterech świec adwentowych, zwaną Świecą Nadziei (lub Świecą Proroka), wspominamy wówczas proroków, którzy zapowiedzieli przyjście Chrystusa na ziemię, II niedziela adwentu – poświęcona jest miejscu, w którym Jezus przyszedł na świat, czyli Betlejem; zapala się wówczas świecę zwaną Świecą Pokoju (lub Świecą Betlejem), III niedziela adwentu – zwana Gaudate (czyli: Radujcie się), zapala się wówczas Świecę Radości, zwaną też Świecą Pasterzy, IV niedziela adwentu – upamiętnia aniołów, którzy objawili się przy narodzeniu Jezusa, w ten dzień zapala się czwartą, ostatnią świecę, zwaną Świecą Miłości lub Świecą Aniołów.
Adwent jako czas oczekiwania i refleksji jest dla wielu dobrym momentem do zmiany niechlubnych przyzwyczajeń i trenowania silnej woli. Postanowienia adwentowe bardzo mogą w tym pomóc. Do najpopularniejszych należą: ograniczanie korzystania z telefonu i internetu, zrezygnowanie z drobnych przyjemności, np. słodyczy, unikanie używek, dbanie o lepsze wykorzystywanie czasu, o bliższe relacje z rodziną.
Adwent z racji tego, że jest symbolicznym oczekiwaniem na powtórne przyjście Chrystusa, obfituje w symbole. Najpopularniejszym z nich jest wieniec adwentowy, który stoi na stole w wielu domach. Innym symbolem adwentowym jest lampion, który zabiera się ze sobą na msze zwane roratami. Podczas adwentu kolorem, który dominuje w kościele, jest fiolet. Ale najbardziej uwielbianym przez dzieci symbolem jest kalendarz adwentowy, który kryje w sobie różne smakołyki i drobne upominki (choć od kilku lat coraz bardziej popularne stają się też kalendarze z zadaniami).
Głównym zwyczajem adwentowym praktykowanym w Kościele są roraty. To specjalne msze ku czci Matki Bożej. Ponieważ odprawiane są o świcie lub wieczorem zwykle chodzi się na nie z lampionem adwentowym albo świecą, zwaną roratką.
